ஓவியம். 04/05/2006

ஓவியத்தின் மேல் கிளிக்செய்தால் பெரிதாக பார்க்க முடியும்.

வண்ணங்கள்.

புகைப்படப் போட்டிக்கு என்னுடைய படைப்புகள்.

இதுபற்றி விபரம் அறிய இந்த சுட்டிக்கு செல்லுங்கள்.

http://photography-in-tamil.blogspot.com/2007/08/pit_30.html

ஓவியம். nalayiny 24/06/2007

ஓவியத்தின் மேல் கிளிக்செய்தால் பெரிதாக பார்க்க முடியும்.

ஓவியம். (15/06/2007)

ஓவியத்தின் மேல் கிளிக் செய்தால் பெரிதாக பார்க்க முடியும்.

பூக்கள் பேசிக்கொண்டால்........! (2)

உ
னது நண்பர்களோடு
இருக்கும் போது
என்னைக்கண்டதும் ஒரு செருமல்.
அதெப்படி நண்பர்களுக்கே தெரியாமல்
என் செவி தடவிப்போகும்
உந்தன் செருமல்.

***

உ
ந்தன் கைவிரல்களோடு
எந்தன் கைவிரல்களை
பிணைத்துக் கொள்வதில் தான்
எனக்கு எத்தனை ஆனந்தம்.
அவை கூட உந்தன் மனசைப்போல்
அத்தனை மென்மை.

***

உ
ன்பெயர் சொல்லி
அழைக்கும் போதெல்லாம்
என் விழிகள் தான்
உன் பெயர் சொல்வதாய் நீ..!
அட..! என் விழிகள்
எப்போது போச கற்றுக் கொண்டன. .!

***

உ
ன் நாக்கு உச்சரிக்கும்
வார்த்தைப்பூக்களை
எவ்வளவு அழகாக
விழாது பாதகாத்து
என் செவி சேற்கிறது
உந்தன் உதடுகள்.

***

உ
தடுகள் நோகாமல்
எப்படி உன்னால் பேச முடிகிறது.
ஆராய்ச்சி செய்து
என் விழிகள் சோர்ந்து விட்டன.
மின்னலாய் சில கதிர் கற்றைகள்.
உந்தன் பற்களில் இருந்து
என் கண் சேர்ந்த ஒளிக் கீற்றுகள்.

***

உ
ன் வருகைக்காக காத்திருந்தேன்
இருள் எனைச்சூழ.
தூர உன் வருகையை
ஏனோ உடனமே உணர்ந்து விடுவேன்.
என்னைச்சூழ அழகிய பலஒளிவண்ணம்.

***
நளாயினி.

பூக்கள் இன்னும் பேசும்.....

"OH .. my god." " c' est pas grave ; c' est pas grave. "

மேலதிக படங்களை இங்கே பார்க்கலாம்.

http://www.tamilnaatham.com/photos/2007/JUL/20070704/SWISS/

இயற்கை வரைந்த நவீன ஓவியம்.

படத்தின் மேல் சொடுக்கி பெரிதாக்கி பார்க்கவும்.

ஓவியம். ( 01/05/2007)

ஓவியத்தின் மேல் கிளிக் செய்தால் பெரிதாக பார்க்க முடியும்.

அல்ப்ஸ் மலைத்தொடரில் ஓர் அதிகாலைப்பொழுது.

காலத்துயர்.

நேற்று வீதியில் நடந்து போகும் போது
ஒரு குழந்தை ஓடிவந்து
தான் அழகாக இருக்கிறேனா என
என்னைக்கேட்டு ஓடி மறைகிறது
சிரிக்கும் விழிகளோடு.

எனது குழந்தை
இச்சு இச்சென முத்தம் வைத்து
கன்னம் நனைக்கிறாள்
நான் கேக்காமலே.

வாவிக்கரையில் மனதாற நடந்த போது
நீந்தியும் பறந்தும் வருகின்றன வாத்துக்கள்
எனக்கு சாகஐம் காட்டி

என்னடா இது பனிக்காலம்
நான் நினைத்த மறுநாளே
சூரியன் எனக்கு காட்சிதருகிறான்.

மரங்கள் எல்லாம்
பசுமை இழந்து இருப்பதாய்
சொல்லிப்போனது காற்று.

ஆனால் உனது தொலைபேசி அழைப்பு மட்டும்
நடந்தேறாமல் காலம் துயரோடு கடக்கிறது.


நளாயினி தாமரைச்செல்வன்.
18-07-2007

Helicopter spraying wineyeardsat my village in switzerland

ஓவியம். (18/03/2007)

ஓவியத்தின் மேல் கிளிக் செய்தால் பெரிதாக பார்க்க முடியும்.

பூக்கள் பேசிக்கொண்டால்........! (1)

இ
ரகசியம் சொல்வதாய்
முத்தமொன்றை
வைத்து தொலைத்தேன்.
என்ன நீ....
ஒரு முத்தம் தானே.
அதற்கு இப்படியா யாரும்
முறைப்பார்கள்.
**
ஐ
யோ பாவம் அந்த நகங்கள்.
அருகிருக்கும் செடிகள்.
என் வருகைக்காக
அவற்றை எவ்வளவு நேரம் தான்
பிய்த்து எறிவாய்..!
அட தூர நின்று
இதைக் கூடரசிக்காது விட்டால்
நான் உன் காதலியா என்ன.
**
அ
தெப்படி உன் நெற்றியை
தடவிப்போகும் ஒற்றைத்தலைமுடி.
அதை நீ ஒதுக்கி ஒதுக்கி
கதைக்கும் போது
எத்தனை அழகு தெரியுமா.
**
உ
ன்னை நான் கடக்கும் போது
அதெப்படி எனக்காக
இவ்வளவு அழகான பார்வையையும்
புன்னகையையும்பரிசளிக்கிறாய்..!
**
உ
னது நண்பர்களோடு
இருக்கும் போது
என்னைக் கண்டதும்
ஒரு செருமல்.
அதெப்படி நண்பர்களுக்கேதெரியாமல்
என் செவி தடவிப்போகும்உந்தன் செருமல்.
**
பூக்கள் இன்னும் பேசும்.....

கவிதையும் நானே. ஓவியமும் நானே. இருப்பு. 2

பூக்கள் என்றான்

அலங்கரிக்க முடிந்தது.

மலர்கள் என்றான்

இறைவனை அர்ச்சிக்க முடிந்தது

பூவையர் என்றான்

மலர்களை சூட முடிந்தது.

மயில் என்றான்

தோகை விரித்து ஆடும் தகுதி

ஆண் மயிலுக்கானாலும்

மழையை ரசித்து ஆடுவதை

பார்க்க முடிந்தது.

குயில் என்றான்

கூவும் தகுதி ஆண் குயிலுக்கானாலும்

அந்த இசையை ரசிக்க முடிந்தது.

பெண்ணாக பிறந்ததனால்

வெறும் ஏற்றுமதிப்பண்டமாகி

வரவேற்பறையை அலங்கரிக்கும்

காகிதப்பூக்களாக

கண்களற்ற மயில்களாக

காதற்ற குயில்களாக

பூச்சாடியுள் வளர்க்கப்படும் செடிகளாக

ஓ... எம் வேர்கள் கிளைகள் கூட

அப்பப்போ வெட்டப்படும்.

மண் தனதியல்பிழக்க

புதிதாய் மாற்றப்படும்.

பல வேர்கள் அறுக்கப்படும்.

பன்னிரண்டு சென்ரிமீற்றர்

இருபத்து நான்கு சென்ரிமீற்றர் என

மாறுபட்ட சாடிகளில்

வளர்க்கப்படுகிறோம்.

எம் வேர்கள்

அதற்குள் உள்ள வளங்களை மட்டுமே உறிஞ்சி.

சூரிய ஒளி இல்லைத்தான்

ஆனாலும் கண்ணாடிகளுக் கூடாக வரும்

சொற்ப ஒளி கொண்டு

பச்சயத்தை தயாரித்து

வாழத்தான் துடிக்கிறோம்.

ஆனாலும் பல பூச்சாடி மரங்கள்

நீர் இன்றி

மண்மாற்ற ஆள் இன்றி

பச்சையம் தயாரிக்க வலுவின்றி

பட்டுத்தான் போகின்றன.

எங்கோ இரண்டொரு செடிகள் மட்டுமே

உயர்ந்து வளர்வதற்காய்

பனியிலும் வெய்யிலிலும்

பூத்து காய்த்து கனிந்து இலையுதிர்த்து

அத்தனை கால மாற்றத்திற்கும் ஈடு கொடுத்து

தனதிருப்பை இழக்காது

வாழ்ந்துகொண்டு தான் இருக்கின்றன.

நளாயினி தாமரைச்செல்வன்

9-12-2002

nanre., http://www.vaarppu.com/php/bodymaker.php?id=116

ஓவியத்தின் மேல் கிளிக் செய்தால் பெரிதாக பார்க்க முடியும்.

இன்று இது தான் ஓகேவா. (றிலாக்ஸ்.)

வெள்ளிக் கிழமை நாள் அதுகும் வேலை நாள் என்னண்டு என நினைக்கிறீர்களா. அது தான் ஆசை . நேரம் காலம் ஒத்து வரவேணுமே. ஆனா ஓய்வே இல்லாமல் இன்னும் அரை மணிநேரத்தில் வேலையிடத்தில் நிற்க வேணும். உடலும் மனசும் நல்லதொரு தூக்கம் போடவேணுமென சொல்லுது. அதற்கு யார் செவிகொடுப்பது. ஓகே பிறகு பேசலாம்.

ச்சும்மா சும்மா..

படத்தின் மேல் கிளிக்செய்தால் பெரிதாக பார்க்க முடியும்.

உயிர்த்தீ......8

பச்சைக் குழந்தையாய்
நான் இருந்த அழுகிறேன்.

என்னை நானே
அறைந்து கொள்ளலாம் போல்
இப்படித்தான் இப்போ
அடிக்கடி உணர்வுகள்
வந்து போகிறது.

எமது உணர்வுகளை
இரகசியமாக வைத்துக்கொள்.

யாரும் வந்து
கொச்சைப்படுத்தி விட்டு
போகக் கூடாது பார்.

நீயும் நானும்
எம்மை நாம்
உணர்ந்து கொண்டது
எத்தகைய உன்னதம்
தெரியுமா?!

வெறும்
காதலையும்
காமத்தையும்
உடலெங்கும் பூசிக்கொண்டு
வாழ்க்கை என்ற
போர்வைக்குள்
பதுங்கிக்கொள்ளும்
இந்த மானிடர்க்கு
எமது உறவும்
அப்படித் தெரியலாம்.

இது வெறும் பருவகால
சந்திப்புப்போல் அல்ல.
இது எத்தகைய தொரு
உன்னத பக்குவ நிலை தெரியுமா.

இதை எந்த
வார்த்தை கொண்டு
அழைக்கலாம்?

காமம் என்கின்ற
கருப்பொருளூடாக
மட்டுமே பார்க்க தெரிந்த
இந்த சமூக சாம்ராச்சியத்தால்
புணர்ந்து அழிக்கப்பட்ட
உள்ளங்களாய்.

அது சரி
இந்த பரந்த பூமியில்
எம்மைப்போல்
அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய்
சில உள்ளங்கள் இருக்குமோ?!!

ஓவியம். (18/06/2007)

ஓவியத்தின் மேல் கிளிக்செய்தால் பெரிதாக பார்க்க முடியும்.

அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும். ( நவரசம்.) ஓவியம்.

நவரசத்தை ஒவ்வோர் முகங்களிலும் கொண்டுவர முயற்சித்திருக்கிறேன். இனி நீங்கள் தான் சொல்ல வேணும்.



ஓவியத்தின் மேல் கிளிக்செய்தால் பெரிதாக பார்க்க முடியும்.

நான்.

காதல் துய்த்து காதல் துய்த்து
காதல் தோய்த்த பலாச்சுழையாகி
உணர்வுகளை எல்லாம் ஒன்றாய்குவித்து
காதல் நோயில் கிறங்கிக் கிடப்பேன்.

கோபக்கனலை
மென்று விழுங்கி
என்னை நானே
வதைத்துக்கொள்வேன்.

போட்டி பொறாமை
வஞ்சம் பொய்மை
கணையாய் வந்தால்
போதி மரத்துப் புத்தனாவேன்.

அன்புச் சிறையுள்
என்னைப் பூட்டி
அணுவணுவாய்
ரசித்து மகிழ்வேன்

விடுதலை உணர்வை
மென்று தின்று
மனிதநேயம்
வளர்த்துக்கொள்வேன்.

தனிமைச்சுவரை
எனக்குள் அமைத்து
கிழமைக்கணக்காய்
அழுது சிரிப்பேன்.

மௌனம் மௌனம்
நன்றே என்று
மாயச் சிறையுள்
புகுந்து கொள்வேன்.

மழையில் நனைந்து
பனியில் உறைந்து
உணர்வுகள் சாக
மரத்துக்கிடப்பேன்.

நிலத்தில் நீந்தி
நீரில் நடந்து
வெற்றிப் படிகள்
ஏறிமகிழ்வேன்.

காதல் நோய் என்னை வதைத்து
வெறுமை என்னை துரத்தம் போது
கழுவில் ஏற்றி என்னை மாய்த்து
மீண்டும் மீண்டும் புதிதாய்ப் பிறப்பேன்.


நளாயினி
சுவிஸ்.

11/02/2007